วันนี้วันเกิดตาสับประรดแต่....
แต่...
วาดรูปไม่ทัน ==!!!
สะสางกะเรนคาร์เนชั่นที่ตบตีกับต้นฉบับกันไม่ได้ที่+รูปประกอบนิยายไม่เสร็จ+การบ้านดองข้างชาติ ฯลฯ เพราะงั้นขอโทษทีนะมุคุโร่คุง m(_ _)m
เอาเป็นว่า...
ลงฟิคสั้น(โคตรๆ)ให้ละกัน
รอยยิ้มงดงามบริสุทธิ์แสนเจิดจ้าที่คุณส่งมอบมาให้ผม...
ความบอบบางใสสะอาดที่แตกสลายง่ายดายลงสูฝ่ามือที่แสนโสมม
คราบเลือดที่เปรอะเปื้อนบนมือที่รองรับคุณนั้น
หยาดหยดน้ำตาแสนสะอาดอ่อนโยนของคุณที่ทำให้ผมราวกับถูกกักขังลงสู่ห้วงแห่งความไม่จีรัง...ดั่งโซ่ตรวนสายใยอันล้ำค่าที่หากแม้จะมืดมนถูกกัดกินด้วยสนิมกรังเพียงใด...
แต่ถ้านั่นเป็นข้อผูกมัดคุณกับตัวผมได้แล้วละก็...
สิ่งเหล่านั้น...แม้จะสกปรกแปเปื้อนด้วยตราบาปเพียงใดมันก็ยังคงสวยงาม
หากมีคุณอยู่เคียงข้าง...
ผมเชื่อมั่นด้วยหัวใจ...
ว่าคุณจะสามารถชะล้างความมืดมิดสกปรกโสมมที่ราวกับเป็นโคลนตมที่ผูกมัดขาขอผมไม่ให้ก้าวไปไหน...ไม่สามารถก้าวเข้าไปถึงตัวคุณ...
แม้ที่ๆ ผมอยู่นั้นจะเต็มไปด้วยเศษสิ่งที่ไร้ค่า...แต่ถ้าหากสุดปลายสายทางของบานประตูที่ส่องแสงอันเจิดจรัสนั้นมีคุณรออยู่แล้วล่ะก็...
ผมก็มั่นใจ...ว่าเศษสากแห่งสวะไร้ค่าอย่างผมจะกลับคืนสู่ความบริสุทธิ์ได้อีกครั้ง ประดุจดั่งสีขาวที่ชโลมรดลงบนผ้าสีดำสนิท
เมื่อแสงสว่างแห่งความสัยต์จริงที่ลบเลือนภาพมายาจนหมดสิ้น...ผมจะก้าวเข้าไปหาคุณ
จะก้าวเดินไปถึงตัวคุณ....ด้วยหัวใจที่มั่นคง....
หัวใจที่เป็นของคุณนับแต่ไปพบพานเศษเสี้ยวแห่งรอยยิ้มนั้น...
...ด้วยหัวใจรักที่มีให้เสมอมา...
จากเศษสิ่งไร้ค่า...ที่เฝ้ามองนภา...
++++++++++++++++++++
ปฏิบัติการด้นสดเสร็จสมบูรณ์ T^T เอาล่ะ HBD นะที่รัก (ของ 27) ขอให้เเร่ดขึ้นกว่าเดิมนะตัว
