อันเนื่องมาจากความที่ว่าห่างหายจาก Exteen ไปน๊านนนนาน โอกาศอันดี(?)นี้จึงกลับมาพร้มธีมใหม่และความบ้าคลั่งตามาด้วย
เก๊าะเลยคิดว่ากะจะมาพรีวิวการ์ตูนสักหน่อยหนึ่ง
เรื่องที่ว่านี่ก็คือ...
Pandora Hearts นั่งเองค่า !!!
แนะนำใหอ่านนะคะของสำนักพิมพ์ C&N กับ Pig (สำนักพิมพ์ไพเรททั้งคู่) สาววายอ่านได้เพราะมันโชเนนไอแอบๆ ส่วนสาวที่ไม่สังกัดวายหรือหนุ่มๆก็อ่านได้ค่ะเพราะว่ามี(ชะนีเป็น)นางเอก (ชิ!)
ขอทำเป็นแบบกึ่งนิยายซอยเป็นตอนๆละกัน...อะไรที่อยู่ในวงเล็บนั่น...อย่าใส่ใจ -*-
*~*~ Pandora Hearts chapter I (-1) ~*~*
Pandora Hearts
ตอนที่ 1 Innocent calm (1-3)
ใครสักคนเคยบอกเอาไว้...ภายในที่แห่งนั้น...สถานที่ที่ความมืดมิดกลืนกินทุกสิ่งนั้น...แต่ท้ายที่สุดแล้ว...ความมืดมิดก็ยังมิไร้ซึ่งแสงสว่างที่คอยส่องนำทางเสมอไป...
“คุณหนูค้า...คุณหนูออซอยู่ที่ไหนเจ้าคะ” น้ำเสียงแหบพร่าของสตรีวัยกลางคนที่กำลังร้องเรียกหาคนบางคนอยู่ รอยเท้าหนักวิ่งย่ำลงบนพื้นที่ตามาด้วยเหล่าสาวใช้จำนวนหนึ่งซึ่งวิ่งตามมาด้วย ดวงตาสีเข้มภายได้กรอบแว่นมองไปรอบๆอย่างค้นหาก่อนจะมาสะดุดกับร่างของเด็กหนุ่มเรือนผมสีดำสนิทคนหนึ่ง
"กิลเบิร์ตเธอเห็นคุณหนูออซไหม? คนรับส่วนตัวอย่างเธอคงจะรู้สินะ" แม่บ้านสาว(?)เอ่ยถาม กิลเบิร์ตสั่นศีราะแรงๆประสานมือระดับอก ดวงตาสีทองเบือนหนีดวงตาคมดุที่จ้องเขมงมา
"อ...เอ่อ...ไม่ทราบสิครับ ผมเองก็ไม่ได้เห็นคุณหนูตั้งแต่มื้อกลางวันเหมือนกัน" กิลเบิร์ตว่าน้ำเสียงสั่น เม็ดเหงือไหลพุดพรายรินตามลำคอ...
ใครเชื่อ...ก็เรียกว่า...'โง่' เต็มทีแล้ว
"งั้นเหรอ..." มิสซิสเคทว่าพลางลากเสียงยาว...ที่ฟัง ๆ ไปแล้วน่ากลัวพิลึก ๆ กิลเบิร์ตพยักหน้ารับแรงก่อนที่เธอจะขยับยิ้มเหมือน...กำลังบอกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่เรื่องดี "ฉันได้ยินจากคูณหนูออซมาว่าเธอนะ..."
กิลเบิร์ตขยับก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวราวกับรู้ถึงแรงกดดันอะไรบางอย่างจากสายตาของถึงหญิงสาวที่อายุมากกว่า เด็กหนุ่มกลืนก้อนแข็งลงคออย่าอยากลำบากบากก่อนจะ...
"เธอน่ะกลัวแมวสุดๆเลยใช่ไหมล่ะ !!!"
เมื่อสิ้นคำจากมิสซิสเคทลูกแมวสีขาวตัวน้อยที่ไม่รู้ว่าเธอไปเอามาจากไหนก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่มราวกับเสกขึ้นมา ได้ยินเสียงหายใจแรงอย่างพึงใจปนอำมหิตจากหญิงสาวร่างสูงตรงหน้าที่ทำให้กิลเบิร์ตรีบถอยหนีทันทีกับความรูสึก...ที่กลัวแมวกับมิสซิสเคทอันไหนมันมีมากกว่ากันแน่นะ
หยดน้ำใสๆเอ่อคลอนัยน์ตาสีทองเมื่อลูกแมว...ไดน่าเจ้าแมวที่คุณหนูเอลด้าเลี้ยงไว้เริ่มใกล้เข้ามา เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น
"ทะเลสาบคร้าบบบ คุณหนูออซกับคุณหนูเอลด้าเล่นกันอยู่ที่ทะเลสาปคร้าบบบ" น้ำเสียงเล็กๆโพล่งออกมาอย่างสั่นเครือระคนว่ากำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อ
“หึหึหึ ที่ทะเลสาบสินะ” มิสซิสเคทหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็นก่อนที่ร่างของหญิงวัยกลางคนจากพาเหล่าสาวใช้ที่ติดตามมาด้วยมุ่งตรงไปยังทะเลสาบด้านหลัง กิลเบิร์ตทรุดตัวลงกับพื้นอย่างเข่าอ่อนและหมดเรี่ยวแรง...ชักเริ่มจะแน่ใจแล้วสิว่า...มิสซิสเคทคนนั้น...น่ากลัวกว่าแมวหรืออะไรในโลกเป็นไหน ๆ
“ล...เลิกซ่อนตัวได้แล้วครับ...คุณหนูออซ” น้ำเสียงเล็กของเด็กหนุ่มสั่นเครือและติดขัดน้ำตาใสๆเอ่อเต็มรื้อเบ้าตา ได้ยินเสียงกุกกัก ๆ ดังมาจากข้างในตู้เก็บของด้านหลังก่อนที่บานประตูของตู้จะถูกกระแทกเปิดจากปลายรองเท้าอย่างรุนแรง
ร่างของเด็กหนุ่มวัยสิบห้าเรือนเส้นผมสีทองเข้ม นัยน์ตาสีเขียวเข้มซุกซนกระหวัดมองร่างของกิลเบิร์ตที่กำลังตัวสั่นเทาก่อนจะหลุดเสียงหัวเราะออกมาโดยที่ภายในอ้อมอกกอดประคองร่างเล็กๆของเด็กสาวเส้นผมสีเดียวกันเอาไว้
“ลำบากแย่เลยน๊า...กิล” เด็กหนุ่มเอ่ยพลางบีบน้ำเสียงให้เล็กอย่างออดอ้อนก่อนร่างเล็ก ๆ ของเด็กหนุ่มจะกระโดดลงจากตู้เก็บของพร้อมกับวางน้องสาวลงยืนอย่างแผ่วเบา
“ฮือ...ผ...ผมต้องโดนมิสซิสเคทดุแน่เลย...” กิลเบิร์ตเอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือของคำที่กำลังร้องไห้ที่ทำให้ออซถอนหายใจยาว ๆ มือนุ่มสัมผัสเบา ๆ บนแผ่นหลังราวกับแทนคำปลอบใจริมฝีปากบางขยับรอยยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีทองตรงหน้า
“ไม่เป็นไรหรอกกิล...” ออซพูดก่อนจะเลื่อนฝ่ามือมาขยี้เส้นผมสีดำขลับแรง ๆ ดวงตาสีทองที่เงยขึ้นสบรอยยิ้มบนดวงหน้าอ่อนเยาว์ของคนตรงหน้าแล้ว...ราวกับว่าความอ่อนโยนเมื่อครู่นี้หายไปจนหมดสิ้น...จะเหลือก็แค่เพียง...รอยยิ้มซุกซนของ ‘ปีศาจจอมวายร้าย’
“เพราะว่าเดี๋ยวฉันก็จะไปแกล้งพวกเคทต่อที่ทะเลสาบตามที่นายบอกยังไงล่ะ” เมื่อสิ้นคำจากออซที่ทำให้กิลเบิร์ตถึงกับทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นมากกว่าเดิม น้ำใสๆ ที่ไหลรินออกจากนัยน์ตาสีทองร่วงเผาะๆ กระทบลงกับพื้นพรม
ฮือ...คุณหนูนะคุณหนู...
edit @ 18 Dec 2007 19:28:11 by *~ *~Chiori Noel~* ~*
