[EED] 50 Fact about Eric Arkline
posted on 15 Jan 2012 03:08 by chiori....เรามาอัพกันบลอคเน่า....ไหนๆ คนอื่นเค้าก็อัพเดทกัน เราก็เอาบ้าง แต่เป็น fact ค่ะ
- ชื่อจริงๆ เต็มๆ คือ อิริค บลิทซ์ ลีออน อาร์คไลน์
- เป็นลูกครึ่งเดมอส แม่เป็นคนบารามอส มีพี่ชายต่างมารดาอยู่คนหนึ่งชื่อ ลูซิส เพ็บเปอร์ มินท์ อาร์คไลน์
- ตอนเด็กๆ ค่อนข้างจะเป็นเด็กซื่อๆ แล้วก็ติดพี่มาก ถ้าพี่บอกอะไรก็จะเชื่อ....เลยทำอะไรแปลกๆ อยู่บ่อยๆ
- แม้จะไม่บอกแต่เจ้าตัวค่อนข้างไม่ถูกกับคราบของแมลง....เคยโดนพี่หลอกมาว่าเป็นแมลงโดนจกไส้เลยฝังใจ
- พ่อกับแม่และคนใช้เกือบทั้งหมดถูกฆ่า เห็นภาพการนองเลือดหน้าต่อตาแถมคฤหาสน์ทั้งหลังถูกเผาอีกต่างหาก หลังจากนั้นเลยอยู่สภาพช็อคจนพูดไม่ได้ไปเกือบเจ็ดเดือนหลังจากเหตุการณ์นั้นเลยได้ออซ ยูเรียส บาทหลวงชาวเอเดนที่มีศักดิ์เป็นน้าคอยดูแลร่วมกับเด็กๆ กำพร้าในโบสถ์
- เป็นพี่คนโตในหมู่เด็กน้อยเลยทำให้เก่งเรื่องงานบ้านไปโดยปริยาย
- อายุได้สิบเอ็ดขวบก็ได้เจอกับซัมวัน....แล้วก็เกือบมีเรื่องกันแล้ว....นิกเนมเจ้าหนุ่มโคลเวอร์ก็มาจากตอนนี้เนี่ยแหละ
- หลังจากนั้นไม่นานก็ถูกรับตัวเข้าไปเป็นนักฆ่าให้กับตระกูลๆ หนึ่ง ด้วยเพราะเป็นความสามารถทางสายเลือดฝั่งแม่ หรือก็คือมีความสามรถและสัญชาติญาณนักฆ่าอยู่ในสายเลือดตอนแรกก็ไม่เต็มใจจะเป็นหรอก แต่เพราะมีหลักประกันเป็นความเป็นอยู่ของโบสถ์เจ้าตัวเลยยอมเป็นนักฆ่า
- ถูกลงรอยตราคำสาปเป็นรุปไม้กางเขนกลับหัวที่ลำคอ เป็นคำสาปที่จะทำให้อายุไขสั้นลงตามจำนวนคนที่ฆ่าทันทีที่ทรยศ แต่จะมียาที่ไว้คอยให้กินเพื่อไม่ให้คำสาปแสดงอาการไว้ให้กินหลังจากทำงานสำเร็จ
- ตอนเริ่มเป็นนักฆ่าใหม่ๆ ถูกกดดันหลายๆ จากจากสภาวะรอบด้านเลยทำให้เจ้าตัวเป็นโรคเครียดแถมภาพนองเลือดต่างๆ ยังฝังหัวจนทำให้นอนไม่หลับต้องพึ่งยาเสมอ
- ปัจจุบันก็ยังเป็นอยู่แต่ก็ลดลงบ้างแล้ว
- เห็นการตายมามาก นิสัยเคยค่อยๆ เย็นลงจนเหมือนจะไร้ความรู้สึกไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นพวกที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับการฆ่า
- เคยถูกสอนว่าฆ่าคนหนึ่งคนต้องปลูกต้นไม้หนึ่งต้น ไปๆ มาๆ ดันติดใจ ปลูกแม่มทุกวัน
- ได้รู้ว่าตระกูลที่รับตัวเองมาเป็นนักฆ่าเป็นคนที่ฆ่าครอบครัวตัวเองก็เข้าโหมดดาร์กฆ่าแม่มทุกคนที่ขวางหน้า
- เพราเหตุการณ์ณฺนั้นเลยทำให้ค่าหัวตัวเองสูงลิ่วๆ ปัจจุบันอยู่ในช่วงหนีจากการตามล่า....
- จากคนที่ยิ้มไม่เป็นอยู่แล้วยิ่งปิดใจไม่มากกว่าเดิม ทั้งยิ้มทั้งร้องไห้ทุกอย่างเหมือนจะไม่ยอมออกมาหมดก็เลยต้องแกล้งแสดงสีหน้าเหมือนคนปรกติ ส่วนข้างในก็เหมือนกับพยายามอยู่
- เข้าเรียนเอดินเบิร์กเพื่อฆ่าเซียล เป็นงานสุดท้ายแล้วก็กะจะหนีไปอยู่เงียบๆ กับอายุขัยที่เหลืออีกสิบปีของตัวเอง
- เจอวิซครั้งแรกก็สะบัดเค้าตกจากหลังก้นจ้ำเบ้า..........ยังติดตรึงในความทรงจำไม่หาย
- ช่วงปีหนึ่งเป็นอะไรที่อัลเฟรนลี่มาก โดดเรียน ไม่กลับห้อง หมกอยู่แต่ในสวนกับสาวๆ.......หมายถึงดอกไม้น่ะนะ
- มีอะไรก็จะพูดกับดอกไม้ซะเป็นส่วนใหญ่ จริงแล้วก็เหงาแหละแต่เจ้าตัวไม่ถนัดการผูกมิตรกับคนอื่น
- เริ่มมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นบ้างตอนช่วงเข้าปีสอง
- ได้ดูแลดอกทานตะวันของ ซันนี่ ที่เป็นรูมเมท มีสามดอกและกำลังหัดให้ร้องเพลงอยู่
- พอรู้ตัวอีกทีก็เหมือนกับจะเริ่มมองเพื่อนร่วมห้องตัวเอง...ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรแต่เจ้าตัวบอกว่าพอรู้ตัวอีกทีก็ละสายตาไปไม่ได้ จริงๆ แล้วตอนแรกแค่สงสัยในความร่าเริงแบบนั้น ไปๆ มาๆ ก็เลยคอยมองอยู่เรื่อยๆ
- ดูเหมือนว่าจะหลงรักเข้าแล้วล่ะ
- เพราะไม่รู้วิธีเข้าหาเลยเหมือนจะตามแกล้งประจำ...วิธีเด็กประถมค่อดๆ
- จริงๆวันที่สารภาพรัก.....เจ้าตัวยังคิดอยู่เลยว่า “ตรูทำอะไรลงไป๊” แต่เพราะหน้าไม่แสดงออกเลยเหมือนจะสงบสบายๆ....ไหลไปตามสถาณะการ์ณ
- บางครั้งทำอะไรลงไปเวลาอยู่คนเดียวจะเอามาคิดว่าตรูทำไปได้ไงอยู่เรื่อยๆ
- ดูเหมือนว่าจะร่าเริงขึ้น (เรื้อนขึ้น) เป็นตัวปล่อยมุขหน้าตายไปซะแล้ว
- รู้จักกับเอเรสมาได้สองปีแต่เหมือนจะสนิทกันประหนึ่งรู้จักกันมาทั้งชีวิต ขนาดต่อยเตะและเล่นหัวได้อย่างกับรุ่นเดียวกันทั้งๆ ที่แก่กว่าตั้งสองปี
- ไม่ชอบของหวานแต่ก้ไม่ถึงกับเกลียดนะ กินได้แต่ไม่มาก ตอนนี้เพ่งรู้สึกตัวว่าคนรอบข้างเป็นพวกชอบขนมทั้งนั้น
- เอาจริงๆ แล้วเพื่อนสนิทคนแรกของตัวเองคือเซียล โดนความง้องแง้งทะลวงเข้าให้เลยต้องยอมๆ ไป
- โดนซาคีร์ทักว่าจะตายตอนอายุ 26 แต่เจ้าตัวก็ชิลๆ โอเคๆ เบๆ ตายก็ตาย
- ถึงพักนี้จะรู้สึกว่าไม่ค่อยอยากตายแล้วก็เถอะ
- พักหลังๆ ตราคำสาปจะมีเลือกไหล แต่ก็ไม่ยอมบอกใคร
- ถ้าไม่ถามจี้ก็จะไม่พูดอะไรเลย หรือบางทีก็อ้ำๆ อึ้งๆ ไม่อยากบอก โดนรวมๆ คือถ้าเล่าอดีตของตัวเองไปเจ้าตัวมั่นใจว่าจะโดนเกลียด
- ดูเหมือนไม่แสดงออกมากนักแต่จริงๆ แล้วค่อนข้างขี้หวง แต่ถึงหวงเจ้าตัวก็จะไม่พูด ถ้าให้ถึงจุดที่มันไม่ไหวจริงๆ จะแสดงความเป็นเจ้าของออกมาแบบไม่รู้ตัว
- ไม่ชอบให้คนอื่นมาจับตัวแต่กลับกันแล้วชอบที่จะสัมผัสคนอื่นมากกว่า จริงๆ แล้วแค่ไม่คุ้น + จริงๆ แล้วขี้อายกว่าที่คิด
- หมาขี้อ้อนธรรมดาๆ เนี่ยแหละ
- ใส่แว่น แต่ไม่ได้สายตาสั้น สายตายาว
- รู้สึกเหมือนตัวเองกล้าคุยเกี่ยวกับเรื่องอดีตของตัวเองกับสามาชิกพีน่า...ไหนๆ ก็เคยร่วมเป็นร่วมตายกันมา
- เกือบตายเป็นผีตอนเดินทางไปทำเควสเดมอสหลายรอบ แต่ก็รอดมาได้อย่างปฏิหารย์
- โดนแซวว่าจริงๆ แล้วไปออนทัวร์คอนเสิร์ตมากกว่าไปทำเควส
- ชอบที่จะวางแผนก่อนทำ จะจดใส่สมุดแล้วท่องแล้วซ้อมอย่างงั้นให้มันดูดีจนกว่าจะพอใจ ไม่พอก็ต้องทำใหม่หลายๆ รอบ
- ถ้าไปดูสมุดประจำตัวแล้วจะรู้ว่ามีอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด
- จุดอ่อนอยู่ที่หลัง อย่างได้จับอย่าได้จิ้ม จะเกิดอาการผวาสะดุ้ง
- ติดกาแฟแบบสุดๆ ไม่ต้องครีมไม่ต้องน้ำตาล ทั้งๆ ที่เป็นพวกนอนไม่หลับแต่ก็ดันชอบซดกาแฟ แต่ก็นั่นแหละ ติดเป็นนิสัยไปแล้ว
- ทุกเช้าจะตื่นมาหน้ากระจกแล้วหัดแสดงสีหน้า
- ร้องไห้ไม่เป็น....พยายามแล้วแต่น้ำตามันไม่ไหล
- อาร์คไลน์แฟมิลี่มีข้อเหมือนกันตรงที่ไม่แสดงออกทางสีหน้าแต่รั่วเนียน เสี่ยว มือไว และชอบอ่าน FHM
- ความคูลแอนดฺแดนเจอร์หายไปไหน!!!
จริงยังเหลืออีก ห้าสิบ แต่เรา....ขอดองอีกห้าสิบข้อไว้หลังจากนี้ดีกว่า...อาอูว.....
แถมนิด

กิจวัติยามเช้าของหมอนี่...//ฝึกยิ้ม
edit @ 15 Jan 2012 03:14:39 by *~ *~Chiori Noel~* ~*
Tags: eed, fact3 Comments

